Nota Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski w związku z pandemią koronawirusa

JEZUS ŻYJE I CHCE, ABYŚ ŻYŁ

Nota Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski
w związku z pandemią koronawirusa

Wyznanie wiary w Boga i Jego Opatrzność nad światem ma wielkie znaczenie dla ludzkiego życia. Przypomina, że dla Boga nie ma nic niemożliwego, że jest On Władcą wszechświata i Panem ludzkiego losu. Bóg nie pozostawia dzieła stworzenia samemu sobie, ale troszczy się o dobro duchowe każdego człowieka. Wiara w Opatrzność Bożą może być jednak wystawiona na próbę w obliczu zła i cierpienia, zwłaszcza o wymiarze tak globalnym, jak pandemia spowodowana przez koronawirusa SARS-CoV-2.

1. Oblicza lęku

„Na naszych placach, ulicach i miastach zebrały się gęste ciemności – mówił papież Franciszek w swojej przejmującej homilii na pustym Placu Świętego Piotra – ogarnęły nasze życie, wypełniając wszystko ogłuszającą ciszą i posępną pustką, która paraliżuje wszystko na swej drodze. Czuje się je w powietrzu, dostrzega w gestach, mówią o tym spojrzenia. Przestraszyliśmy się i zagubiliśmy” (27.03.2020 r.).

W czasie pandemii ludzie doświadczają lęku, który przybiera różne kształty. Najczęściej jest to lęk przed śmiercią, będący przyczyną wielu innych ludzkich obaw. Z tego podstawowego lęku wyrastają inne: lęk przed zarażeniem, chorobą, odejściem bliskich osób, bezrobociem, bankructwem, blokadą szans rozwoju, długotrwałą izolacją. Nie można też zapomnieć o dotkliwym lęku przed samotnością, utratą sensu życia, przed zwątpieniem w Bożą Opatrzność i związaną z tym wszystkim obawą o przyszłość świata.

Oprócz rozmaitych przejawów strachu, będącego spontaniczną reakcją ludzi na dostrzegane niebezpieczeństwa, pojawia się także negatywne zjawisko sztucznego wywoływania lęku generowane przez współczesnych proroków pesymizmu, apokaliptycznego końca świata i rzekomej „godziny działania karzącego Boga”. Głównym błędem owych samozwańczych proroków jest nieprawomocne i zarazem sugestywne wypowiadanie się w imieniu Boga, promowanie prostych i naiwnych „recept” na zmianę sytuacji, błędne pojmowanie Opatrzności Bożej jako mechanicznej i natychmiastowej interwencji Bożej na zawołanie człowieka. Rodzi się tu niebezpieczeństwo manipulowania Bogiem, wystawiania Go na próbę, a w konsekwencji niedopuszczalnego rozliczania Boga. Człowiek nie może stać się zuchwałym sędzią oskarżającym Boga. Na tej złudnej drodze nigdy nie znajdzie satysfakcjonującej odpowiedzi na pytanie o sens cierpienia.

2. Kościół jako „sakrament nadziei”

W sytuacji narastającego lęku, którego liczne formy dotyczą realnych i konkretnych zagrożeń, pojawia się również niebezpieczeństwo rozpaczy. Jest ona szczególnie destrukcyjna. Rozpacz – w odróżnieniu od innych form lęku – nie jest spontaniczną reakcją człowieka na jakieś konkretnie rozpoznane zagrożenie, lecz subiektywnym stanem poczucia beznadziejności, całkowicie paraliżującym osobę ludzką. Rozpacz jest wyrazem skrajnego braku wiary w możliwość pokonania niebezpieczeństwa, całkowitego zwątpienia w możliwość pozytywnej zmiany.

W obecnym czasie pandemii, naznaczonym ludzką skłonnością do rozpaczy, Kościół na nowo odkrywa swoją misję, którą jest głoszenie Chrystusa jako źródła nadziei, pociechy i umocnienia. Będąc sakramentem nadziei w świecie dotkniętym cierpieniem i zwątpieniem, Kościół rozpoznaje swoją odpowiedzialność za stan nadziei w ludzkich sercach i za wiarę w przezwyciężenie groźby destrukcyjnej rozpaczy. Wspólnota Kościoła jest wezwana, aby szczególnie w sytuacji zagrożenia okazywać swoje macierzyńskie i miłosierne oblicze, zatroskane o umocnienie nadziei w sercach ludzi zmagających się ze światową pandemią.

Najpełniejszą odpowiedzią na pytanie o sens zła i cierpienia jest Ewangelia, Dobra Nowina o Bogu, który objawił się w Jezusie Chrystusie jako Pan życia i śmierci, Zwycięzca piekła i szatana, Odkupiciel człowieka i wszelkiego stworzenia. On zwyciężył zło i daje nam udział w tym zwycięstwie. „On jest naszą nadzieją, jest najpiękniejszą młodością tego świata. Wszystko, czego dotknie, staje się młode, staje się nowe, napełnia się życiem. […] On żyje i chce, abyś żył” (Franciszek, Christus vivit, nr 1).

Katechizm Kościoła Katolickiego uczy, że dopuszczenie przez dobrego i wszechmocnego Boga zła fizycznego i moralnego jest tajemnicą, na którą światło rzuca Chrystus. Podkreśla też, iż – choć zło nie staje się dobrem – Bóg ze zła może wyprowadzić dobro: „Z największego zła moralnego, jakie kiedykolwiek mogło być popełnione, z odrzucenia i zabicia Syna Bożego, spowodowanego przez grzechy wszystkich ludzi, Bóg, w nadmiarze swej łaski, wyprowadził największe dobro: uwielbienie Chrystusa i nasze Odkupienie” (KKK 312).

3. Bezdroża pseudoreligijnych propozycji

W obliczu realnego niebezpieczeństwa płynącego z faktu pandemii rodzą się ze strony pseudoreligijnych interpretatorów szkodliwe postulaty. Niezgodne z biblijnym obrazem Boga jest ukazywanie Go jako niemiłosiernego sędziego, bezdusznego kontrolera ludzkich działań, mściwego tyrana lub przeciwnie – obojętnego władcy świata, zdystansowanego obserwatora ludzkiego teatru dziejów. Niebezpieczne jest obsesyjne szukanie kozła ofiarnego jednoznacznie odpowiedzialnego za pandemię, a także praktyka potępiania, stygmatyzowania, obwiniania całych grup ludzkich za zło pandemii.

Szkodliwe jest propagowanie fałszywej historiozofii, powoływanie się na prywatne pseudoobjawienia i sny, nonszalancka, wyrwana z kontekstu egzegeza biblijna, ignorowanie, marginalizowanie lub nawet otwarte kwestionowanie współczesnego nauczania Kościoła. Ze słuszną krytyką spotyka się nierozróżnianie porządku natury i łaski, wymiaru duchowego i materialnego, prowadzące do lekceważenia zasad bezpieczeństwa podczas liturgii.

Niedopuszczalne jest magiczne traktowanie sakramentów i sakramentaliów, promowanie wizji Kościoła jako bezpiecznej arki, przeznaczonej wyłącznie dla świętych i sprawiedliwych. Pojawia się niekiedy ukryta pochwała indywidualizmu i egoizmu, wyrażająca się w poszukiwaniu ratunku wyłącznie dla siebie i swoich bliskich, czy współwyznawców, którzy dzięki realizacji proponowanych akcji zostaną zachowani od nieszczęścia.

Dojrzała religijność wyraża się zarówno w odrzuceniu kwietyzmu, postawy polegającej na braku jakichkolwiek działań w oczekiwaniu na pomoc Bożej łaski, jak i pelagianizmu, polegającego na przekonaniu, że człowiek sam z siebie jest w stanie osiągnąć zbawienie i rozwiązać wszystkie problemy. Należy natomiast dowartościować postawę synergii, czyli współpracy człowieka z Bogiem, połączenia ludzkich działań z otwarciem na dar Bożej łaski, rzetelnej wiedzy z głęboką wiarą, codziennej aktywności z gorącą modlitwą.

4. Czas próby i wyboru

Odrzucając pesymistyczne i fatalistyczne rozumienie historii, Kościół ukazuje Chrystusa jako sens dziejów świata, a Boga jako naszą absolutną przyszłość. Na początku nowego tysiąclecia św. Jan Paweł II wyraził życzenie, aby Kościół stawał się domem i szkołą komunii. „Duchowość komunii – pisał w Novo millennio ineunte to przede wszystkim spojrzenie utkwione w tajemnicy Trójcy Świętej, która zamieszkuje w nas i której blask należy dostrzegać także w obliczach sióstr i braci żyjących wokół nas. Duchowość komunii to także zdolność odczuwania więzi z bratem w wierze dzięki głębokiej jedności mistycznego Ciała, a zatem postrzegania go jako «kogoś bliskiego», co pozwala dzielić jego radości i cierpienia, odgadywać jego pragnienia i zaspokajać jego potrzeby, ofiarować mu prawdziwą i głęboką przyjaźń” (nr 43).

Pandemia ogarniająca wszystkie kraje świata odsłania naszą kruchość egzystencjalną i złudne poczucie samowystarczalności. Jednocześnie mobilizuje do odkrycia braterstwa i przynależności do jednej rodziny ludzkiej. Możemy ją odczytać jako globalny „znak czasu” będący wezwaniem do jedności, współpracy, solidarności i odpowiedzialności ludzi wierzących i niewierzących, chrześcijan i wyznawców innych religii. Szczególna wdzięczność należy się pracownikom służby zdrowia: lekarzom, pielęgniarkom, diagnostom, wolontariuszom za ich ofiarną, wręcz bohaterską służbę dla ratowania życia i zdrowia ludzkiego.

Konieczne dla walki z epidemią ograniczenia swobody przemieszczania się i gromadzenia są szczególnie bolesne dla wiernych, pozbawionych bezpośredniego dostępu do Eucharystii i sakramentów Kościoła. Możemy jednak łączyć się duchowo z Chrystusem Eucharystycznym za pośrednictwem transmisji telewizyjnych, radiowych oraz internetowych. Możemy ten trudny czas wykorzystać do odnowienia praktyki modlitwy domowej i rodzinnej, do konkretnych uczynków miłosierdzia, zwłaszcza wobec osób starszych i samotnych, szczególnie zagrożonych epidemią. Codzienna modlitwa różańcowa może stać się dla nas szkołą głębokiej wiary połączonej z ofiarną służbą bliźniemu na wzór Maryi, Wspomożycielki Wiernych.

Warto postrzegać okres trwania pandemii jako czas próby i wyboru, zgodnie ze słowami papieża Franciszka: „Nie jest to czas Bożego sądu, ale naszego osądzenia: czas wyboru tego, co się liczy, a co przemija, oddzielenia tego, co konieczne od tego, co nim nie jest. Jest to czas przestawienia kursu życia ku Tobie, Panie, i ku innym” (27.03.2020 r.).

Abp Stanisław Budzik
Metropolita Lubelski
Przewodniczący Komisji Nauki Wiary KEP

Lublin, 31 marca 2020 r.

Oświadczenie Rady ds. Społecznych Konferencji Episkopatu Polski

Czas odpowiedzialności, solidarności, sprawiedliwości

Oświadczenie Rady ds. Społecznych Konferencji Episkopatu Polski

Niepokój o życie i zdrowie, jakiego wspólnie doświadczamy, jest dla Kościoła przede wszystkim wezwaniem do głoszenia Dobrej Nowiny i do pomocy charytatywnej. Tak jak w podobnych sytuacjach przez wieki, tak i dziś, czekając na święty czas Paschy, ufni w Boże Miłosierdzie, powtarzamy słowa psalmu: „Chociażbym chodził ciemną dolinązła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną”.

Zarazem jednak, to wszystko co dziś przeżywamy, jest także swoistym społecznym znakiem czasu. Ten czas jest dla nas wszystkich, wierzących i niewierzących, szczególnym wezwaniem do wzajemnej odpowiedzialności, solidarności i sprawiedliwości.

1. Odczytując ten szczególny znak czasu, wyrażamy szacunek i uznanie dla wszystkich, którzy w tych dniach, pełniąc swą publiczną służbę, stają na pierwszej linii zmagań o nasze zdrowie i życie.

Poświęcenie lekarzy, białego personelu, ratowników, laborantów i wszystkich pracowników służby zdrowia, zaangażowanie służb odpowiedzialnych za nasze bezpieczeństwo, wreszcie codzienny trud pracowników handlu, przedsiębiorców, służb komunalnych, transportu i wszystkich tych zawodów, bez których nasze życie nie byłoby dziś możliwe – to bezcenny dar, za który winniśmy głęboką wdzięczność. To także wielka lekcja poświęcenia, miłości bliźniego i patriotyzmu.

Pochylając się z uznaniem przed tym poświęceniem, powinniśmy zarazem przyznać, że budując nowoczesne społeczeństwo i gospodarkę opartą o wiedzę, często nie potrafiliśmy, jako państwo i społeczeństwo, właściwie docenić trudu tych wszystkich, dzięki którym, ciesząc się zdrowiem i bezpieczeństwem, łamać możemy nasz codzienny chleb.

Ich dzisiejsza postawa nie może być zapomniana i domaga się sprawiedliwego uznania i wynagrodzenia. Dzisiaj i w przyszłości.

2. Trudny czas, który wspólnie przeżywamy, ujawnia też ogromne pokłady naszej empatii i solidarności. W trosce o życie najbardziej zagrożonych, jako państwo i społeczeństwo, zgodziliśmy się na znaczne ograniczenie naszego życia publicznego i gospodarczego, pozostając w naszych domach i rezygnując z naszej codziennej aktywności. Nie brak też przejawów solidarności wobec tych wszystkich, którzy zamknięci w swych domach, szczególnie potrzebują pomocy.

Dostrzegając i doceniając tę naszą dotychczasową empatię i solidarność, trzeba jednak podkreślić, że najtrudniejszy z niej egzamin jest dopiero przed nami.

3. Pozostawanie przez dłuższy czas w ścianach rodzinnego mieszkania czy domu wielu z nas doświadczać może jako uciążliwą separację i pozbawienie społecznych relacji, zawodowej aktywności, rekreacji czy życia kulturalnego. Ten trud to dziś jednak bardzo konkretny przejaw i wymóg naszej miłości bliźniego, odpowiedzialności i patriotyzmu. Dlatego zwracamy się do wszystkich, wierzących i niewierzących, młodszych i starszych, o dalsze cierpliwe podejmowanie tego szlachetnego wysiłku, w formie określonej przez władze publiczne.

Pragniemy też zauważyć, że wielu z nas nie może dziś schronić się w zaciszu swojego domu, bo pełni publiczną służbę w szpitalach, gabinetach lekarskich, karetkach pogotowia, na posterunkach, czy w sklepach. Pozostając w domach, wspieramy ich oraz ich poświęcenie.

4. Trzeba też dostrzec, że nierównomiernie rozłożony jest społeczny i ekonomiczny ciężar ograniczeń, na które słusznie się zdecydowaliśmy. Jedni bowiem z nas otrzymują i otrzymywać będą pensje czy świadczenia społeczne, a inni, w tym kupcy, rzemieślnicy, przedsiębiorcy, czy pracownicy wolnych zawodów, którzy swą pracą nasz wspólny dochód dotąd współtworzyli, wraz ze swymi rodzinami, pozbawieni być mogą środków do życia. Niezbędne wyłączenie całych gałęzi gospodarki, usług, kultury, sportu czy rekreacji, w bliskiej przyszłości przynieść może likwidację wielu miejsc pracy i pauperyzację znacznych grup społecznych.

Ta wyjątkowa sytuacja wymaga zatem wyjątkowych działań. Dlatego z uznaniem przyjąć należy zaakceptowane przez całą klasę polityczną zapowiedzi władz dotyczące pomocy dla przedsiębiorców i osób samozatrudnionych. Niewykluczone też, że szukanie sprawiedliwego sposobu rozłożenia ciężarów kryzysu, w jakim się znaleźliśmy, wymagać będzie dalszych odważnych, a czasem i trudnych, decyzji politycznych, także tych związanych z polityką podatkową i społeczną.

Niezależnie jednak od niezbędnych działań państwa, potrzebna też będzie nasza międzyludzka solidarność. Zwracamy się więc do organizacji społecznych i charytatywnych, samorządów, instytucji pozarządowych i parafii, o przygotowywanie nas już dziś na ten trudny egzamin, który dopiero jest przed nami.

5. Wszystko to sprawia, że pilną potrzebą chwili wydaje się także ograniczenie i czasowe zawieszenia wszelkiej rywalizacji politycznej tak, aby politycy wszystkich obozów politycznych mogli dziś wspólnie szukać najlepszych rozwiązań oraz budować dla nich szeroką społeczną akceptację.

Podobnie pilną potrzebą jest dziś odpowiedzialność w sferze komunikacji i debaty publicznej. W tym szczególnym momencie mamy prawo oczekiwać od władzy koniecznych działań oraz informacji dotyczącej stanu zagrożenia. Swoją ważną rolę mają też do odegrania dziennikarze, w sposób obiektywny i niezależny informujący społeczeństwo. Jednocześnie, pożądane w debacie publicznej jest dziś także pewne samoograniczanie się, tak, aby toczone w niej codzienne spory, polemiki, a czasem osobiste ataki, czy tym bardziej fałszywe oskarżenia, nie zamykały drogi do tego, czego jako wspólnota potrzebujemy dziś najbardziej: odpowiedzialności, solidarności i sprawiedliwości.

+ Józef Kupny
Arcybiskup Metropolita Wrocławski
Przewodniczący Rady ds. Społecznych Konferencji Episkopatu Polski

Wrocław, 26 marca 2020 r.

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO POKARMÓW NA STÓŁ WIELKANOCNY

12 kwietnia 2020
Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Włodzimierz Tetmajer – Święcone w Bronowicach

Przed wielkanocnym śniadaniem, pozostając w duchowej łączności z rodziną i bliskimi, można odmówić poniższą modlitwę, zamiast zwykłej «przed jedzeniem», dla podkreślenia uroczystego charakteru posiłku.

Osoba prowadząca rozpoczyna modlitwę i wszyscy żegnają się znakiem krzyża:

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

W. Amen.

(Modlitwę można poprzedzić odczytaniem Ewangelii o zmartwychwstaniu:
Mt 28, 1-10 lub J 20, 1-9)

Następnie przygotowuje obecnych i wypowiada modlitwę:

Nasz Pan, Jezus Chrystus, umarł i zmartwychwstał dla naszego zbawienia, abyśmy żyli Bożym życiem i uczestniczyli w wielkiej radości, której źródłem jest Jego zwycięstwo. Dla podkreślenia wielkości tej niedzieli, która jest uroczystością nad uroczystościami, chcemy spożyć świąteczne śniadanie.

Prośmy, aby sam Pan pobłogosławił nasze pokarmy, aby oddalił od nas widmo epidemii i napełnił nasze serca radością.

Módlmy się:

Panie Jezu Chryste, Ty w dzień przed męką i śmiercią poleciłeś uczniom przygotować paschalną wieczerzę, a w dniu zmartwychwstania zasiadłeś do stołu z apostołami, aby wraz z nimi spożyć posiłek.

Prosimy Cię, pozwól nam z wiarą przeżywać Twoją obecność z nami podczas wielkanocnego posiłku, abyśmy mogli się radować udziałem w Twoim życiu i zmartwychwstaniu.

Chlebie żywy, który zstąpiłeś z nieba i dajesz życie światu, pobłogosław chleb i wszelkie świąteczne pieczywo na pamiątkę chleba, którym nakarmiłeś słuchających Ciebie wytrwale na pustkowiu, i który wziąłeś w swoje święte i czcigodne ręce, aby go przemienić w swoje Ciało.

Baranku Boży, Ty pokonałeś zło i obmyłeś świat z grzechów, pobłogosław to mięso, wędliny i wszelkie pokarmy, które będziemy jedli na pamiątkę baranka paschalnego i świątecznych potraw, jakie Ty spożyłeś z apostołami podczas Ostatniej Wieczerzy.

Chryste, nasze życie i zmartwychwstanie, pobłogosław te jajka, znak nowego życia, i spraw, abyśmy potrafili dzielić się z innymi wielkanocną radością, a kiedyś weszli na wieczną ucztę w domu Ojca, gdzie żyjesz i królujesz na wieki wieków.

W. Amen.

Ogłoszenia ( 5.04.2020)

  1. Przypominamy, że udzielona jest dyspensa od obowiązku niedzielnego i świątecznego uczestnictwa we Mszy Świętej aż do odwołania. Osoby korzystające z dyspensy zobowiązane są w sumieniu do uczestnictwa w niedzielnej Mszy Świętej w domu za pośrednictwem transmisji w środkach społecznego przekazu.
  2. NIEDZIELA MĘKI PAŃSKIEJ czyli PALMOWA wprowadza nas w tajemnicę WIELKIEGO TYGODNIA, czyli męki i śmierci Jezusa Chrystusa.
  3. Spowiedź w Wielkim Tygodniu:
    Poniedziałek, od 15:00 do 17:30
    Wtorek i środa od 15:00 do 17:30 i 19:00 do 20:00
    Komunia św. w Wielkim Tygodniu będzie udzielana tylko w dni i w godzinach spowiedzi. Natomiast w sytuacji zagrożenia życia udamy się z Komunią św., spowiedzią i sakramentem namaszczenia chorych do osoby umierającej.
  4. TRIDUUM PASCHALNE w naszej parafii:
  5. WIELKI CZWARTEK: 18:00 – Msza Wieczerzy Pańskiej (bez udziału wiernych – transmisja)
  6. WIELKI PIĄTEK:
    17:00 – Droga krzyżowa (bez udziału wiernych – transmisja)
    18:00 – Liturgia Męki Pańskiej, a po niej Adoracja w Grobie Pańskim (bez udziału wiernych – transmisja)
  7. WIELKA SOBOTA:
    8:00 – Ciemna Jutrznia i adoracja N.S. przez godzinę po jutrzni (bez udziału wiernych – transmisja)
    Święcenie pokarmów: wierni uczynią to sami w domu w sobotę albo w niedzielę przed śniadaniem. Modlitwa na stronie i fb parafii
    18:00 – Liturgia Wigilii Paschalnej z Rezurekcją (bez udziału wiernych – transmisja)
  8. NIEDZIELA WIELKANOCNA: Msze św.: 8:00, 9:30, 11:00, 12:30, 16:00, 18:00. W PONIEDZIAŁEK WIELKANOCNY tylko o godz. 9:30 i 11:00. Na każdej Mszy św. będzie mogło uczestniczyć 50 osób, jeśli we wtorek Premier Rządu nie ogłosi inaczej. Prosimy śledzić parafialne media. Komunia św. będzie udzielana także tuż po Mszach św. o godz. 9:30 i 11:00 dla tych, którzy uczestniczyli w transmitowanych Eucharystiach.
  9. W Wielki Piątek rozpoczyna się Nowenna do Miłosierdzia Bożego, która będzie trwać do soboty przed Niedzielą Miłosierdzia Bożego. Nabożeństwo nowenny będzie odbywać w następujący sposób: w piątek po Liturgii Męki Pańskiej, w sobotę o godz. 17:45, w niedzielę i poniedziałek Wielkanocny po Mszy św. o godz. 11:00; od wtorku do soboty po Mszy św. wieczornej.
  10. Zachęcamy do podjęcia codziennej modlitwy Pod Twoją obronę za każdego Ojca na okres jednego roku. Na facebook’owym profilu parafii i Misji Gabriela można wylosowa
  11. za jakiego kapłana z naszej parafii dana osoba będzie się modlić.
  12. Na parafialnym profilu facebook’owym transmitujemy:
    • Msze Święte niedzielne o godz. 9:30 i 11:00
    • Msza Święta w dni powszednie o godz. 18:00
    • Wielki Piątek 17:00 – Droga krzyżowa
    • łączymy się na wspólnym odmawianiu różańca z naszymi biskupami o godz. 20:30 https://diecezja.waw.pl/6914
  13. Wszystkie terminy chrztu św. są zawieszona aż do odwołania.
  14. Za tydzień ofiary z tacy są przeznaczone na budowę kościoła.
  15. Bieżące informacje będą podawane na facebook’u i stronie parafii.
  16. Nasza Parafia należy do organizacji pożytku publicznego i posiada numer KRS 0000492304, który umożliwia przekazanie 1% podatku na Parafię.
  17. Drodzy Parafianie zwracamy się do Was z prośbą. Ponieważ parafia utrzymuje się z ofiar składanych na tacę podczas Mszy św. w związku zaistniałą sytuacją prosimy o przekazywanie swoich dobrowolnych ofiar na konto parafii z dopiskiem „taca”. Nr konta parafialnego jest umieszczony na stronie parafii w zakładce kontakt. Serdeczne Bóg zapłać.

Ogłoszenia ( 29.03.2020)

  • Udzielona jest dyspensa od obowiązku niedzielnego i świątecznego uczestnictwa we Mszy Świętej aż do odwołania. Osoby korzystające z dyspensy zobowiązane są w sumieniu do uczestnictwa w niedzielnej Mszy Świętej w domu za pośrednictwem transmisji w środkach społecznego przekazu.
  • W poczuciu odpowiedzialności za życie i zdrowie nas wszystkich, a także uwzględniając zalecenia Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp. Stanisława Gądeckiego i Biskupa Warszawsko-Praskiego Romualda Kamińskiego wydane w związku z wprowadzeniem stanu epidemii w Polsce, informujemy, że
    W KOŚCIELE I KAPLICY NIE BĘDZIE ODPRAWIANYCH EUCHARYSTII Z UDZIAŁEM WIERNYCH. DECYZJA OBOWIĄZUJE OD ŚRODY, 25 MARCA B.R. OD GODZINY 6:00 DO ODWOŁANIA.
    Wszystkie intencje przyjęte na te dni odprawimy bez możliwości udziału w nich wiernych. Zapewniamy o modlitwie w Waszych intencjach, za wszystkich chorych i opiekujących się nimi.
    Decyzja ta wynika z faktu, że nie jesteśmy w stanie spełnić wymogów bezpieczeństwa, wynikających z konieczności ograniczenia liczebności zgromadzenia w naszym kościele do nie więcej niż 5 osób. Podjęliśmy ją po konsultacjach w gronie Pasjonistów. Bardzo prosimy o przyjęcie tej decyzji ze zrozumieniem.
    Gorąco zachęcamy do uczestnictwa w Eucharystiach transmitowanych za pośrednictwem telewizji, radia lub Internetu i przyjmowania Komunii Świętej duchowej. Niech to będzie czas wspólnej i rodzinnej modlitwy.
    Na parafialnym profilu facebook’owym uruchomiliśmy transmisje liturgii z kaplicy (od środy 25.03):
  • Msze Święte niedzielne o godz. 9:30 i 11:00
  • Msza Święta w dni powszednie o godz. 18:00
  • spowiedź w tym tygodniu od 15:00 do 17:30; komunia św. będzie udzielana w tym czasie co 30 min (w kaplicy może przebywać 5 osób).
  • łączymy się na wspólnym odmawianiu różańca z naszymi biskupami o godz. 20:30 https://diecezja.waw.pl/6914
  • Droga Krzyżowa w piątek około godz. 18:30 (po Mszy św. wieczornej)
  • kruchta kaplicy pozostaje otwarta codziennie od 7:00 do 15:00

  • W sytuacji zagrożenia życia udamy się z Komunią św., spowiedzią i sakramentem namaszczenia chorych do osoby umierającej.
  • Bieżące informacje będą podawane na facebook’u i stronie parafii.
  • Za tydzień przypada Niedziela Palmowa.
  • Prosimy zgłaszać telefonicznie osoby, które potrzebują pomocy w zakupach lub innych potrzebach oraz osoby chętne pomagać potrzebującym.
  • Zapraszamy na internetowe rekolekcje wielkopostne: „Wierzyć – to znaczy chodzić po wodzie”. Będą transmitowane na profilu fb Misja Gabriela o godz. 19:00.
  • Drodzy Parafianie zwracamy się do Was z prośbą. Ponieważ parafia utrzymuje się z ofiar składanych na tacę podczas Mszy św. w związku zaistniałą sytuacją prosimy o przekazywanie swoich dobrowolnych ofiar na konto parafii z dopiskiem „taca”. Nr konta jest umieszczony na stronie parafii w zakładce kontakt. Serdeczne Bóg zapłać.

Ofiara na tacę

Ofiarę na tacę można przekazać przelewem na konto parafii:

Numer konta:
04 1090 1841 0000 0001 1291 8570

Parafia Św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty
ul. Ostródzka 172
03-289 Warszawa

Prosimy o dopisanie w tytule przelewu słowa: taca

Serdeczne Bóg zapłać.